Atelier Storm

Nieuws

No Comments in Nieuws

Stoomtrein

Treintje spelen

Als kind wilde ik treinbestuurder worden. Ik weet niet meer waarom, maar ik denk dat de gedachte om zo’n groot monster te mogen besturen de doorslag voor deze jeugddroom heeft gegeven.

Mijn broer en ik hadden een Marklin breedspoorbaan die een groot deel van de vloer van de zolder in beslag nam. Met miniatuur bakstenen en parketplankjes werden stationnetjes en een spoorbrug nagebouwd. Kleine lantaarnpalen werden op het 12v transformatorhuis aangesloten. En met Meccano werd er dan een kabelbaan bijgebouwd. Zo kon ik uren op zolder doorbrengen.

Met een enorme schuifweerstand werd de snelheid van de locomotief geregeld.
Hij kon best hard rijden en vloog dan ook regelmatig uit de bocht. Door de ombouw van de locomotief eraf te halen konden er hogere bochtsnelheden worden bereikt. Maar zodra de bocht met twee wielen van de grond werd genomen kwamen ook de contacten van de rails los waardoor het motortje in zijn achteruit schakelde en ik de race had verloren.
De spoorbaan en Meccano dozen heb ik al een halve eeuw niet meer teruggezien. Maar toen ik gisteren in het spoorwegmuseum was en een vergelijkbaar treinstel in de vitrines zag staan kwam dit verhaal weer naar boven.

Treinmachinist ben ik nooit geworden en van het openbaar vervoer maak ik amper gebruik. Dat er veel mannen op hogere leeftijd nog steeds met treintjes spelen probeer ik te begrijpen, maar tot voor kort lukte me dat nog niet. Zij begrijpen vaak ook niet waarom ik mij voor penseel en doek ben gaan interesseren.

Vorige week zijn we met onze kleinzoon naar het spoorwegmuseum gegaan. We reisden zelfs met de trein naar Utrecht. Vanaf het centraal station rijdt er één keer per uur een speciale boemel naar de Maliebaan waar het spoorwegmuseum is gevestigd. Daar stopt de trein op een station tussen de oude treinstellen van weleer.

Halverwege dit laatste stukje stopte de trein midden in een weiland. De trein zat vol opa’s en oma’s met rumoerige kleinkinderen. Tot onze verbazing zagen we de machinist buiten met z’n rugzakje om door de weilanden weglopen. We waren al bang dat hij thuis een boterham was gaan eten want het duurde maar liefst twintig minuten voordat de trein weer verder reed. Hij reed terug in dezelfde richting waarvan hij was gekomen. Het was me nu duidelijk dat we op een zijspoor waren gezet.

Eindelijk in het spoorwegmuseum aangekomen werd ik gegrepen door de aanblik van de gigantische stoomlocomotieven die in de hal stonden opgesteld. De glimmende ketels en koperen leidingen glansden ons tegemoet. Ik was zo onder de indruk dat ik ter plekke besloot dat hier een schilderij van gemaakt moest worden. Al jaren word ik geïnspireerd door de prachtige schilderijen van Monet en Turner. Vooral het schilderij Gare Saint Lazare uit 1877 van Monet vind ik indrukwekkend. Hij schilderde hier een vertrekkende stoomlocomotief en kreeg het zelfs voor elkaar dat het complete treinverkeer op het station urenlang voor hem werd stilgelegd.

Gisteren heb ik uren samen met mijn kleinzoon van bijna 4 jaar achter de computer gezeten. We hebben tientallen filmpjes van rijdende stoomlocomotieven bekeken en weten nu uit welke pijpen stoom en uit welke de zwarte rook komt. De vermenging van de zwarte rook met de witte stoom is een prachtig gezicht en vormt een uitdaging om te schilderen. Samen hebben we een goede compositie bedacht en kleinzoon wil graag dat de grote rode wielen en stoterstangen in het schilderij worden opgenomen.

Heerlijk dat dat joch al zo lekker kan meedenken en dat we er samen over kunnen discussiëren.

Daarna hebben we samen treintje gespeeld. Aan onze tafel staan 6 comfortabele stoelen op wieltjes. Als je ze achter elkaar zet kun je er een lange trein van maken en kun je zo de hele kamer doorrijden. Opa zat op de voorste stoel en was de machinist. Tjabe was conducteur en blies op een fluitje als de trein mocht vertrekken. Oma was de passagier en Harvey de hond mocht ook mee, maar hij mocht niet op de mooie comfortabele treinstoelen zitten.

Zo is de kinderwens van Opa om treinmachinist te worden toch nog uitgekomen en het schilderij? Dat gaat er zeker komen.

Henk Storm

Stoomtrein

No Comments in Nieuws

Expositie Restaurant Het Meenthuis Blaricum

Van 7 juli t/m 31 augustus hangen 12 van mijn schilderijen in Restaurant & Grand Café Het Meenthuis in Blaricum. Het restaurant heeft speciale expositieborden aan de wand waardoor de schilderijen goed tot hun recht komen.

Meenthuis 3

Ik heb deze keer gekozen voor kleurrijke schilderijen die dan ook goed passen bij het speelse interieur van het restaurant.

Meenthuis 4

De gedichten (rijmelarijtjes) die bij de schilderijen horen zouden in dit geval disharmoniëren.

Daarom heb ik deze keer een aantal boekjes gemaakt met daarin de rijmelarijtjes en de prijslijst.

Meenthuis 5

De boekjes liggen op de leestafel en zijn ook bij de kassa verkrijgbaar.

Grand Café & Restaurant het Meenthuis in Blaricum

No Comments in Nieuws

Gooise Academie

Op 17 en 18 april was het weer open huis bij de Gooise Academie voor beeldende kunsten.

Dit jaar werden niet alleen de ateliers voor de expositie gebruikt maar werd er ook buiten geëxposeerd.

De academie is gevestigd naast het Brinkhuis en de St Janskerk aan de Brink van het kunstenaarsdorp Laren. De naastgelegen tuin en zelfs de muur van de kerk konden nu worden gebruikt voor de expositie.

In bijgaand filmpje is te zien welke van mijn werken deze keer werden getoond

Natuurlijk is ook nu mijn kleinzoon weer mijn allergrootste fan.

Klik op onderstaande link om het filmpje te bekijken

Kunst op St Jan – Klein

 

No Comments in Nieuws

Van binnen naar buiten

Deze keer was de opdracht van onze lerares een schilderij te maken over het onderwerp “Van binnen naar buiten”. Tijdens een aantal lessen is dit onderwerp uitgebreid besproken en heeft ze ons laten zien hoe beroemde kunstenaars als Matisse, Hopper en Magritte dit thema in hun werk hebben toegepast.

Matisse maakte in 1916 en 1948 voor die tijd spectaculaire schilderijen zoals “Het raam” en “Rood interieur.” Hopper schilderde vanuit een hotel met daarbij veel aandacht voor licht en schaduwen. Margritte had wel meer gekke ideeën en zo heeft hij dit thema in zijn schilderijen ook diverse keren naar buiten gebracht.

Het was de afspraak dat we in de komende weken onze eigen visie hierover per mail aan elkaar zouden doorsturen om zo tot een eigenzinnig schilderij te kunnen komen.
Tijdens de lessen is heel duidelijk gemaakt dat andersom, dus van buiten naar binnen, niet goedgekeurd zou worden.
Thuisgekomen begon het in mijn bovenkamer te duizelen en ik kon niet direct op een goed idee komen. Een schilderij “mijn boom” gezien door het raam naar buiten had ik al gemaakt. Wat nu weer te bedenken?
Mijn vrouw kwam met een goed idee. Waarom maak je geen schilderij van een sluis?
Je wordt toch altijd zo gelukkig als je met de zeilboot de zee op mag en dan ga je toch ook van binnen naar buiten?
Inderdaad voel ik me in ons landje soms opgesloten. Het heeft te maken met het aantal inwoners per vierkante meter in combinatie met de soms nogal bureaucratische regelgeving. Hoe durf ik me hierover druk te maken? Er zijn zoveel plekken op onze aarde waar dit nog veel en veel erger is.

Desalniettemin vond ik het een fantastisch plan, ik wilde een fantasiesluis maken en heb toen gelijk een eerste schets rondgemaild. Vervolgens kreeg ik reacties zoals niets meer aan doen, niet dicht schilderen en toen wist ik het opnieuw niet meer. Wilde ik nu een abstract schilderij maken of moest het figuratief worden? Ik was helemaal de kluts kwijt en heb toen uit enthousiasme maar drie schilderijen gemaakt.

Sluis 1Sluis 2Sluis 3

Donderdag is er weer les en wordt het onderwerp verder behandeld. Ik moet vandaag een nieuw idee op tafel leggen en een artikel in de ochtendkrant (Gooi en Eemlander 3-3-15) bracht uitkomst.

Er is met Noorwegen een overeenkomst gesloten dat 242 Noorse gedetineerden worden vastgezet in onze gevangenis. Wij hebben een overschot aan cellen. Maar hoe dit komt? Hebben wij te weinig criminelen of hebben onze bollebozen een rekenfoutje gemaakt?
Op de foto bij dit artikel kijkt iemand door het raampje in een gevangenisdeur naar buiten en dit zou een mooi schilderij kunnen worden. Een beetje in de stijl van Mark Rothko. Een groot paars vlak maar dan nu met een klein raampje erin. Maar wie kijkt er nu door dat raampje?De gevangenismedewerker of de boef? Wordt er nu van buiten naar binnen of van binnen naar buiten gekeken?

G&E3315

Volgens mijn vrouw kun je bij een celdeur het luikje alleen maar aan de buitenkant opendoen en zou het de gevangenismedewerker zijn die van buiten naar binnen kijkt. Maar ik kan me weer niet voorstellen dat ze een boef gevraagd hebben om vanuit de cel een foto te maken.

Ik ben toch bang dat deze foto niet de basis is voor een nieuw schilderij. Ik moet niet mijn tijd verdoen met het schrijven van een verhaaltje maar naarstig op zoek gaan naar een nieuw idee voor aankomende donderdag.

Henk Storm
Maart 2015

No Comments in Nieuws

Expositie Arti Hair

Tot 31 maart 2015 zijn er 4 schilderijen van mij bij Arti Hair te zien waarvan er 3 ook op de expositie “Het Huizen van Nu” hebben gehangen.

Speciaal voor deze expositie heb ik een extra groot schilderij gemaakt. Ik was al een aantal maanden van plan om dit schilderij te gaan maken maar durfde er nooit aan te beginnen. Het moest extra groot worden en ik wilde het het liefst op paneel schilderen.

Tijdens de feestdagen kreeg ik de rust om me lekker in mijn atelier op te sluiten. Ik heb er twee dagen vol plezier aan gewerkt maar was toen nog even vergeten dat het toch echt ook een lijst nodig had en dat het moest worden opgehangen.

Het maken van de lijst heeft me meer tijd gekost dan het schilderen zelf maar over het eindresultaat ben ik zelf erg enthousiast.

Het hangt erg mooi bij Arti Hair dus als je in de buurt bent moet je echt even gaan kijken

Atelier 1

Morgenstond

No Comments in Nieuws

Lekker pannenkoeken eten als je iets meer over Het Huizen van nu wilt weten

In het gemeentehuis hangen tot 8 januari 17 schilderijen van het Huizen van nu. Ik heb ze speciaal voor deze expositie geschilderd maar hierbij een heel klein beetje gesmokkeld. Zo zijn er één of misschien wel twee of drie schilderijen die wel erg goed bij Huizen of omgeving passen maar toch ergens anders zijn gemaakt.
Je kunt er achter komen door goed te kijken en te lezen waarover ze gaan. Het is een leuke manier om de plekjes in Huizen beter te leren kennen en je kunt er een bon voor het (pannenkoeken) restaurant Dickens mee winnen.

Het wedstrijdformulier kun je op de statafel in het gemeentehuis vinden en daar ook inleveren. De wedstrijd is bedoeld voor kinderen in de leeftijdscategorie van 4 t/m 12 jaar.
Op het wedstrijdformulier staan de nummers van 13 van de 17 schilderijen die voor deze expositie in het gemeentehuis zijn opgehangen.
Alleen deze 13 schilderijen doen mee aan de wedstrijd. Bij ieder schilderij hangt een kaartje met daarop ook het nummer van het schilderij.
Zet onder één of meerdere schilderijen waarvan jij denkt dat het niet over Huizen of de omgeving van Huizen gaat een kruisje en vul de gegevens op het wedstrijd formulier in. Alleen volledig ingevulde formulieren tellen mee voor de wedstrijd maar als je geen Email adres hebt dan hoef je dat niet in te vullen.
Na 8 januari 2015 zal er uit de goede inzendingen een winnaar worden getrokken. De winnaar krijgt een cadeaubon voor 4 kinderen. Daarvoor krijgen ze een kinderpannenkoek en een frisdrankje. De bon is geldig bij het pannenkoekenhuis Dickens in het Nautisch kwartier in Huizen.

Mocht je thuis willen kijken om welke schilderijen het gaat dan naar de homepage (Galerij) want daar staan alle 17 schilderijen over het Huizen van nu afgebeeld.

No Comments in Nieuws

Opening expositie gemeentehuis

Op 10 december was de officiele opening van mijn expositie in het gemeentehuis van Huizen

Oud burgemeester Jos Verdier zou de openingstoespraak houden maar omdat hij die dag plotseling naar de kaakchirurg moest werd Jaap Kos gevraagd zijn taak over te nemen.

Toespraak Jaap Kos    Jaap Kos opende de tentoonstelling

De belangstelling was groot en de diverse stukjes in de media hebben hierbij zeker geholpen.

Ik heb  ook een wedstrijd voor kinderen opgezet met als prijs pannekoeken eten voor 4 kinderen bij Dickens in het Nautisch kwartier.  Maar deze moest eerst nog door de grote mensen worden getest.

Wedstrijd grote mensen?  De volwassenen testen de wedstrijd met als prijs een fles wijn

Uit de goede antwoorden werd het winnende lot getrokken door onze kleinzoon

Kleinzoon mag lootje trekken  Kleinzoon Tjabe mocht het winnende lot trekken

Het was een zeer geslaagde opening

De schilderijen zijn nog tot 8 januari 2015 te zien

No Comments in Nieuws

Gooi en Eemlander 22-11-2014

Vandaag was ik de Tip van de dag in de Gooi en Eemlander

Na een kort interview hebben ze er een leuk verhaal van gemaakt

“Voor olieverf te ongeduldig”

Maar ik schilder heus niet elk schilderij in één dag, dat zou wel te gemakkelijk zijn

No Comments in Nieuws

Tripe delicieux

Tripe delicieux

Tripe delicieux

Als klein jongetje had ik het voorrecht bijna ieder jaar met vakantie naar Zwitserland te gaan. Ik heb daar overigens niet alleen maar fijne herinneringen aan en dit verhaal vertelt van één van die minder leuke herinneringen
We hadden toen al een hond. Hij heette Boudi (Boudewijn) , een Mechelse herder. Thuis at hij altijd pens die dan eerst lekker stond te stinken boven het afvoerputje onder de buitenkraan. Soms werd de pens gekookt en dan kon je er maar beter voor zorgen om niet thuis te zijn.

De pens is de eerste van de 4 voormagen van de koe. Bacteriën verzorgen hier het eerste proces van vertering van de 80 kilo gras die een koe gemiddeld per dag eet. Je kunt je zo voorstellen waar die onaangename penslucht vandaan moet komen.
Omdat de pens in Zwitserland als delicatesse wordt gegeten is hij niet direct als hondenvoer te koop. Mijn broer en ik moesten dan ook naar de dorpsslager om pens te kopen. Er lag dan achter in de slachterij een complete maag tussen de koeienkoppen voor ons klaar. Omdat wij als kinderen toch ook voor ons hondje moesten zorgen moesten wij in de wei beneden ons vakantie chalet de maag schoonmaken en in eetbare stukken knippen.
Het pensgerecht dat je in Zwitserse restaurants op tafel krijgt heet kutteln en ik heb dat woord toen goed uit mijn hoofd geleerd, want pens wilde ik nooit en nimmer eten.

Toen ik later bij een Frans bedrijf kwam te werken kreeg ik de mogelijkheid om in Frankrijk Frans te studeren. Ik ging daarvoor een aantal jaren achter elkaar naar een internationale school in Annecy. Ik herinner me nog goed de eerste keer toen ik met mijn Renault(je) 5 Parijs was gepasseerd en voor een voedzame maaltijd bij een restaurant stopte. Ik sprak geen woord Frans en kon de menu kaart dan ook niet lezen. Toen ik Tripes op de kaart zag staan en aan de ober vroeg of dit lekker was maakte hij een gebaar van jammie jammie en zei “delicieux”. Ook dat woord kende ik toen nog niet maar het klonk goed.
Na enige tijd kwam de gerant dreigend op mij af met een wit bord met daarop groene pens half verstopt onder een (in mijn herinnering) roze cognac saus.
Toen ik het bord direct terug wilde geven of liever nog in zijn gezicht wilde gooien begonnen de andere gasten in het restaurant zich ermee te bemoeien. Ze zouden die blonde jonge Hollandse knaap wel eens even leren hoe Fransen van het eten konden genieten. Gillend ben ik weggerend en heb zonder een hap te eten mijn reis naar Annecy vervolgd.

Nu vijf honden verder komen deze herinneringen opeens weer naar boven. Alle vorige honden namen genoegen met brokjes en wat hart als vlees.
Maar Harvey, mijn huidige hond, is zeer gevoelig van natuur en heeft regelmatig last van zijn darmen. Het is een afgekeurd blindengeleidehond en ik ben zijn vijfde baasje. Om zijn jeugdtrauma te compenseren eet hij graag poep. Het gevolg is dat hij ’s avonds als hij in een ontspannen houding aan onze voeten ligt te snurken, de sluis opengaat waardoor er zich een onaangename poeplucht in de kamer verspreid
Een andere oorzaak voor deze problemen zou een gebrek aan bepaalde voedingsstoffen kunnen zijn. En pens schijnt hier nu eenmaal een goede remedie tegen te zijn.

Harvey eet nu dus ook pens, maar in tegenstelling tot de pens van Boudi is het gelukkig nu in diepvries verpakking te krijgen en hoeft het allen nog maar ontdooid te worden.
Natuurlijk is ook nu weer het baasje elke dag de klos. Het reukorgaan van het baasje is niet meer als vanouds en daarmee heeft het vrouwtje een goed argument om aan deze vieze klus te ontkomen. Maar al ruik ik dan niet meer zo goed, het beeld van pens is al voldoende voor kotsnijgingen.

Vorige week kreeg ik de opdracht een stilleven te schilderen met als ondertitel smakelijk en onsmakelijk. Hierbij moest ik gelijk weer aan mijn pensverhalen denken.
Ik ben op een zomerse herfstavond in de tuin gaan zitten en heb mijzelf een lekker bord pens opgeschept met daarbij een heerlijke fles rode wijn.

Zoals je op bijgaand schilderij kunt zien is de fles wijn leeg en het bord pens onaangeroerd. Ik kan het dus nog steeds niet , maar laat jullie graag meegenieten.

Eet smakelijk
Henk Storm

November 2014

2 Comments in Nieuws

Welkom op mijn nieuwe site

Welkom op mijn nieuwe site

www.atelierstorm.nl

Alhoewel de vorige site nog niet zo oud was voldeed hij toch niet meer aan de moderne eisen van deze tijd. Ik had destijds bedacht dat de combinatie van schilderijen en gedichten het beste in de vorm van een boek zou kunnen worden weergeven.
En zo werd er dus een album gebouwd waar je bladzijden om kon slaan net als in een boek. Een nadeel was dat de schilderijen in een te klein formaat werden afgebeeld en dat niet iedereen het geduld zou kunnen hebben om het hele boek door te bladeren. Met de opkomst van de Ipad ontstond het probleem dat het album hierop niet was te lezen en ook op andere tablets en de mobile telefoon ontstonden er problemen.

Met de nieuwe site zijn deze problemen verholpen en kun je naar hartenlust door mijn werk bladeren. Door op een afbeelding te klikken kun je hem in groot formaat bekijken en als je naar beneden scrolt kun je het gedicht/rijmelarijtje lezen dat ik bij een schilderij heb gemaakt. Niet bij elk schilderij is een gedicht gemaakt maar je kunt bij de afbeelding al zien of er een gedicht onder hangt.
Op de homepage staan de schilderijen die ikzelf het mooist vind of die ik net nieuw heb gemaakt en waar ik weer eens super trots op ben.
In de portfolio staan ze nog eens allemaal. Het zijn er nu 70 en dat is dan weer een selectie uit al het werk dat ik in de afgelopen 5 jaar heb gemaakt.
Onder ALL kun je de hele portfolio bekijken of je kunt een keuze maken naar wat je interesseert. Kies je bijvoorbeeld voor gebouwen dan wil dat niet zeggen dat je alleen maar een gebouw ziet. Ook bij die schilderijen spelen de omgeving en of de lucht een belangrijke rol.

Blader, kijk en lees.
Ik hoop dat je er net zo van kunt genieten als dat ik het zelf doe.

Henk Storm