Atelier Storm

Nieuws

No Comments in Nieuws

Grimonster

Kasteel Grimonster

De rozen van de barones.

Niet lang geleden ben ik naar een schildercursus in de Ardennen geweest.
Ik had de cursus vooral uitgekozen vanwege de entourage. Hij werd gegeven in een prachtig kasteel met maar liefst 106 hectare eigen grond.
In de route omschrijving stond duidelijk aangegeven hoe moeilijk het kasteel was te vinden. Ik was er dan ook trots op dat ik het snel en zonder problemen had gevonden. Nog trotser was ik toen ik de grote poort passeerde en de lange oprijlaan opreed om bij het kasteel te komen. Het bordje verboden toegang gaf mij de illusie dat ik de eigenaar van dit fantastisch landgoed was.

Op mijn prachtige één persoons slaapzaal heette een rode roos op een 18e eeuws tafeltje mij van harte welkom. Toen alle 11 gasten waren gearriveerd vertelde de beheerder iets over de geschiedenis van dit kasteel. In 1815 werd het domein eigendom van de familie Descamps, die er nu dus 200 jaar woonachtig is. De huidige Baron en barones wonen echter in Brussel en komen slechts één keer per week naar hun landgoed.
Op de binnenplaats is een prachtig plantsoen vol met rode rozen. Elke dinsdag komt de barones daar rozen plukken.

Ook het interieur van het kasteel ziet er prachtig uit. Het hangt vol met schilderijen van de familie. Opvallend is dat vooral de mannelijke familieleden werden vereeuwigd. Ik heb maar drie vrouwelijke portretten kunnen vinden. Ook hangen er veel jachttrofeeën, het meest geweien, maar ook de monsterlijke kop van een everzwijn. Je zou kunnen denken dat de kasteelnaam Grimonster hier vandaan komt, maar de oorsprong van deze naam gaat veel verder terug.

Mijn doel was om vooral buiten in de natuur te schilderen. Met mijn veldezel en een pallet vol verf trok ik er dan ook iedere dag op uit. De felle zon (het was soms 38°) en de vele teken en horzels maakten het mij wel moeilijk, maar ik heb volgehouden. Regelmatig werd ik door de kasteelbel geroepen voor drinken en heerlijke maaltijden. Het was allemaal perfect geregeld.

De sfeer onderling was erg gezellig, en toen ik vertelde dat ik graag een boek zou willen kunnen schrijven fantaseerden we iedere avond over een verhaal. Zo zou er een moord in het kasteel worden gepleegd. De grote vraag was natuurlijk hoe en wie de verdachten zouden zijn.

De dag voordat de barones zou komen merkte ik dat iedereen wat zenuwachtig was. Zelfs de gasten waren benieuwd hoe ze er uit zou zien en of ze haar ook zouden kunnen spreken. Ikzelf had beloofd om een film te maken zodat iedereen achteraf een leuke herinnering aan deze creatieve week zou hebben.

Toen ik in de verte de baron en barones in hun dure auto langs zag rijden vroeg ik mij af of ik ze ook zou kunnen filmen, maar ik was zo lekker aan het schilderen dat ik er maar vanaf heb gezien (misschien durfde ik het wel niet).

Aan het einde van de week zag ik dat de mooie roos op mijn kamer helemaal verwelkt was. Het was erg warm geweest en ik had hem natuurlijk ook water moeten geven. Ik vond dit zo’n zielig gezicht dat ik stiekem een nieuwe roos uit de rozentuin van de barones heb geplukt.

Nu hoop ik niet dat de barones boos op me zal zijn en dat zij de moordenares en ik het slachtoffer in mijn verhaal gaan worden.



No Comments in Nieuws

Whisky Johnny

20151017_153628

Ondanks dat mijn expositie bij de business club Zuyderzee niet vrij toegankelijk was, hierbij toch een verhaaltje. Het was er erg gezellig.

Whisky 2

Whisky Johnny

Vanochtend las ik in de krant dat we de koudste oktober dagen sinds 23 jaar hebben gehad. In mijn vorige verhaal “Het verkeerde gat” schrijf ik dat we met onze barre tocht van de afgelopen dagen een warmmakertje hadden verdiend. Dat het hier om whisky ging had ik nog niet vermeld. Maar voor dit soort gelegenheden is er altijd wel een fles aan boord. Nu ik er ook nog een liedje over heb gezongen is het wel handig om uit te leggen dat ik toch niet alcohol verslaafd ben.

Onlangs werd mij gevraagd of ik het leuk zou vinden om bij de business club Zuyderzee te exposeren. Toen ik hoorde dat we hier op een avond ook met ons shanty koor zouden optreden, was ik gelijk enthousiast.
Het is inmiddels zes jaar geleden dat ik mijn eerste expositie bij de Trappenberg (kunstroute Louette Fontijn) mocht houden. De opening werd door de wethouder van cultuur en onder begeleiding van ons voltallige shantykoor gedaan. Wat was ik trots, die dag zal ik nooit vergeten. Inmiddels ben ik achttien exposities verder en heb ik meer dan honderd schilderijen en tekeningen gemaakt.

Ook deze avond zou voor mij een primeur worden, want nog nooit eerder had ik een liedje solo gezongen tijdens een optreden. Onze dirigent is zelf een troubadour en houdt dan ook wel van een beetje toneel bij de liedjes. Ik had al enige tijd twee solo liedjes op het repertoire staan maar deze werden op het koor niet veel gerepeteerd.
Het liedje “Jean Francois de Nantes” moest ik zingen omdat ik de Franse taal redelijk beheers. Shantys kunnen nog wel eens wat schunnig zijn en bij dit liedje was dit zeker het geval. Ik heb het koor toen uitgelegd waar het over ging en dat er ook gezongen moest worden dat de losbandige matroos een druiper opliep waardoor zijn lid zal worden afgesneden. Alhoewel de dirigent tijdens de repetities mij diverse keren heeft aangespoord dit uit te beelden ontbrak mij de inspiratie hiervoor. Gelukkig zal dit lied uit het repertoire worden geschrapt.
Met Whisky Johnny is het een ander verhaal. Ik ben geen Joe Cocker en kan zijn rauwe stem niet evenaren. Maar met kleding, een wat geforceerde stem en een slokje op moest het deze keer toch lukken.

Het slokje op was geen probleem. Er werd diezelfde avond een presentatie over de kunst van het bierbrouwen gegeven en ik had al zes verschillende soorten bier moeten proeven. Mijn vrouw was mee en zou deze avond de Bob zijn.
Ik had afgelopen week een literfles whisky gekocht. Dit keer ging het niet om de smaak of kwaliteit maar om de vorm van de fles. Zo kon ik de tekst van het liedje er achterop plakken om zodoende mijn geheugen wat op te frissen.

Whisky 7

De akoestiek in het gebouw was slecht. Het plafond te laag en ik kreeg dan ook het advies om met microfoon te zingen. Met in de ene hand de microfoon en in de andere de whiskyfles begon ik mijn zeemanslied. Halverwege het lied werd ik door de dirigent geïnterrumpeerd. Ik had de microfoon te dicht bij mijn mond en hij vond het nu wel tijd dat ik een extra slok van die lekkere whisky zou nemen. Toen ik dit simuleerde door te drinken met de dop nog op de fles, kreeg ik commentaar. De dop moest van de fles want anders was het niet echt. Ik heb toen maar bekend dat ik de whiskyfles met koude thee had gevuld. Een homerisch gelag was het gevolg.

Nu is koude thee niet mijn lievelingsdrank maar ik drink dit toch liever dan een halve fles whisky. Noem mij voortaan maar weer gewoon Henk in plaats van Whisky Johnny.

20151017_153809

 

No Comments in Nieuws

Stoomtrein

Treintje spelen

Als kind wilde ik treinbestuurder worden. Ik weet niet meer waarom, maar ik denk dat de gedachte om zo’n groot monster te mogen besturen de doorslag voor deze jeugddroom heeft gegeven.

Mijn broer en ik hadden een Marklin breedspoorbaan die een groot deel van de vloer van de zolder in beslag nam. Met miniatuur bakstenen en parketplankjes werden stationnetjes en een spoorbrug nagebouwd. Kleine lantaarnpalen werden op het 12v transformatorhuis aangesloten. En met Meccano werd er dan een kabelbaan bijgebouwd. Zo kon ik uren op zolder doorbrengen.

Met een enorme schuifweerstand werd de snelheid van de locomotief geregeld.
Hij kon best hard rijden en vloog dan ook regelmatig uit de bocht. Door de ombouw van de locomotief eraf te halen konden er hogere bochtsnelheden worden bereikt. Maar zodra de bocht met twee wielen van de grond werd genomen kwamen ook de contacten van de rails los waardoor het motortje in zijn achteruit schakelde en ik de race had verloren.
De spoorbaan en Meccano dozen heb ik al een halve eeuw niet meer teruggezien. Maar toen ik gisteren in het spoorwegmuseum was en een vergelijkbaar treinstel in de vitrines zag staan kwam dit verhaal weer naar boven.

Treinmachinist ben ik nooit geworden en van het openbaar vervoer maak ik amper gebruik. Dat er veel mannen op hogere leeftijd nog steeds met treintjes spelen probeer ik te begrijpen, maar tot voor kort lukte me dat nog niet. Zij begrijpen vaak ook niet waarom ik mij voor penseel en doek ben gaan interesseren.

Vorige week zijn we met onze kleinzoon naar het spoorwegmuseum gegaan. We reisden zelfs met de trein naar Utrecht. Vanaf het centraal station rijdt er één keer per uur een speciale boemel naar de Maliebaan waar het spoorwegmuseum is gevestigd. Daar stopt de trein op een station tussen de oude treinstellen van weleer.

Halverwege dit laatste stukje stopte de trein midden in een weiland. De trein zat vol opa’s en oma’s met rumoerige kleinkinderen. Tot onze verbazing zagen we de machinist buiten met z’n rugzakje om door de weilanden weglopen. We waren al bang dat hij thuis een boterham was gaan eten want het duurde maar liefst twintig minuten voordat de trein weer verder reed. Hij reed terug in dezelfde richting waarvan hij was gekomen. Het was me nu duidelijk dat we op een zijspoor waren gezet.

Eindelijk in het spoorwegmuseum aangekomen werd ik gegrepen door de aanblik van de gigantische stoomlocomotieven die in de hal stonden opgesteld. De glimmende ketels en koperen leidingen glansden ons tegemoet. Ik was zo onder de indruk dat ik ter plekke besloot dat hier een schilderij van gemaakt moest worden. Al jaren word ik geïnspireerd door de prachtige schilderijen van Monet en Turner. Vooral het schilderij Gare Saint Lazare uit 1877 van Monet vind ik indrukwekkend. Hij schilderde hier een vertrekkende stoomlocomotief en kreeg het zelfs voor elkaar dat het complete treinverkeer op het station urenlang voor hem werd stilgelegd.

Gisteren heb ik uren samen met mijn kleinzoon van bijna 4 jaar achter de computer gezeten. We hebben tientallen filmpjes van rijdende stoomlocomotieven bekeken en weten nu uit welke pijpen stoom en uit welke de zwarte rook komt. De vermenging van de zwarte rook met de witte stoom is een prachtig gezicht en vormt een uitdaging om te schilderen. Samen hebben we een goede compositie bedacht en kleinzoon wil graag dat de grote rode wielen en stoterstangen in het schilderij worden opgenomen.

Heerlijk dat dat joch al zo lekker kan meedenken en dat we er samen over kunnen discussiëren.

Daarna hebben we samen treintje gespeeld. Aan onze tafel staan 6 comfortabele stoelen op wieltjes. Als je ze achter elkaar zet kun je er een lange trein van maken en kun je zo de hele kamer doorrijden. Opa zat op de voorste stoel en was de machinist. Tjabe was conducteur en blies op een fluitje als de trein mocht vertrekken. Oma was de passagier en Harvey de hond mocht ook mee, maar hij mocht niet op de mooie comfortabele treinstoelen zitten.

Zo is de kinderwens van Opa om treinmachinist te worden toch nog uitgekomen en het schilderij? Dat gaat er zeker komen.

Henk Storm

Stoomtrein

No Comments in Nieuws

Expositie Restaurant Het Meenthuis Blaricum

Van 7 juli t/m 31 augustus hangen 12 van mijn schilderijen in Restaurant & Grand Café Het Meenthuis in Blaricum. Het restaurant heeft speciale expositieborden aan de wand waardoor de schilderijen goed tot hun recht komen.

Meenthuis 3

Ik heb deze keer gekozen voor kleurrijke schilderijen die dan ook goed passen bij het speelse interieur van het restaurant.

Meenthuis 4

De gedichten (rijmelarijtjes) die bij de schilderijen horen zouden in dit geval disharmoniëren.

Daarom heb ik deze keer een aantal boekjes gemaakt met daarin de rijmelarijtjes en de prijslijst.

Meenthuis 5

De boekjes liggen op de leestafel en zijn ook bij de kassa verkrijgbaar.

Grand Café & Restaurant het Meenthuis in Blaricum

No Comments in Nieuws

Gooise Academie

Op 17 en 18 april was het weer open huis bij de Gooise Academie voor beeldende kunsten.

Dit jaar werden niet alleen de ateliers voor de expositie gebruikt maar werd er ook buiten geëxposeerd.

De academie is gevestigd naast het Brinkhuis en de St Janskerk aan de Brink van het kunstenaarsdorp Laren. De naastgelegen tuin en zelfs de muur van de kerk konden nu worden gebruikt voor de expositie.

In bijgaand filmpje is te zien welke van mijn werken deze keer werden getoond

Natuurlijk is ook nu mijn kleinzoon weer mijn allergrootste fan.

Klik op onderstaande link om het filmpje te bekijken

Kunst op St Jan – Klein

 

No Comments in Nieuws

Van binnen naar buiten

Deze keer was de opdracht van onze lerares een schilderij te maken over het onderwerp “Van binnen naar buiten”. Tijdens een aantal lessen is dit onderwerp uitgebreid besproken en heeft ze ons laten zien hoe beroemde kunstenaars als Matisse, Hopper en Magritte dit thema in hun werk hebben toegepast.

Matisse maakte in 1916 en 1948 voor die tijd spectaculaire schilderijen zoals “Het raam” en “Rood interieur.” Hopper schilderde vanuit een hotel met daarbij veel aandacht voor licht en schaduwen. Margritte had wel meer gekke ideeën en zo heeft hij dit thema in zijn schilderijen ook diverse keren naar buiten gebracht.

Het was de afspraak dat we in de komende weken onze eigen visie hierover per mail aan elkaar zouden doorsturen om zo tot een eigenzinnig schilderij te kunnen komen.
Tijdens de lessen is heel duidelijk gemaakt dat andersom, dus van buiten naar binnen, niet goedgekeurd zou worden.
Thuisgekomen begon het in mijn bovenkamer te duizelen en ik kon niet direct op een goed idee komen. Een schilderij “mijn boom” gezien door het raam naar buiten had ik al gemaakt. Wat nu weer te bedenken?
Mijn vrouw kwam met een goed idee. Waarom maak je geen schilderij van een sluis?
Je wordt toch altijd zo gelukkig als je met de zeilboot de zee op mag en dan ga je toch ook van binnen naar buiten?
Inderdaad voel ik me in ons landje soms opgesloten. Het heeft te maken met het aantal inwoners per vierkante meter in combinatie met de soms nogal bureaucratische regelgeving. Hoe durf ik me hierover druk te maken? Er zijn zoveel plekken op onze aarde waar dit nog veel en veel erger is.

Desalniettemin vond ik het een fantastisch plan, ik wilde een fantasiesluis maken en heb toen gelijk een eerste schets rondgemaild. Vervolgens kreeg ik reacties zoals niets meer aan doen, niet dicht schilderen en toen wist ik het opnieuw niet meer. Wilde ik nu een abstract schilderij maken of moest het figuratief worden? Ik was helemaal de kluts kwijt en heb toen uit enthousiasme maar drie schilderijen gemaakt.

Sluis 1Sluis 2Sluis 3

Donderdag is er weer les en wordt het onderwerp verder behandeld. Ik moet vandaag een nieuw idee op tafel leggen en een artikel in de ochtendkrant (Gooi en Eemlander 3-3-15) bracht uitkomst.

Er is met Noorwegen een overeenkomst gesloten dat 242 Noorse gedetineerden worden vastgezet in onze gevangenis. Wij hebben een overschot aan cellen. Maar hoe dit komt? Hebben wij te weinig criminelen of hebben onze bollebozen een rekenfoutje gemaakt?
Op de foto bij dit artikel kijkt iemand door het raampje in een gevangenisdeur naar buiten en dit zou een mooi schilderij kunnen worden. Een beetje in de stijl van Mark Rothko. Een groot paars vlak maar dan nu met een klein raampje erin. Maar wie kijkt er nu door dat raampje?De gevangenismedewerker of de boef? Wordt er nu van buiten naar binnen of van binnen naar buiten gekeken?

G&E3315

Volgens mijn vrouw kun je bij een celdeur het luikje alleen maar aan de buitenkant opendoen en zou het de gevangenismedewerker zijn die van buiten naar binnen kijkt. Maar ik kan me weer niet voorstellen dat ze een boef gevraagd hebben om vanuit de cel een foto te maken.

Ik ben toch bang dat deze foto niet de basis is voor een nieuw schilderij. Ik moet niet mijn tijd verdoen met het schrijven van een verhaaltje maar naarstig op zoek gaan naar een nieuw idee voor aankomende donderdag.

Henk Storm
Maart 2015

No Comments in Nieuws

Expositie Arti Hair

Tot 31 maart 2015 zijn er 4 schilderijen van mij bij Arti Hair te zien waarvan er 3 ook op de expositie “Het Huizen van Nu” hebben gehangen.

Speciaal voor deze expositie heb ik een extra groot schilderij gemaakt. Ik was al een aantal maanden van plan om dit schilderij te gaan maken maar durfde er nooit aan te beginnen. Het moest extra groot worden en ik wilde het het liefst op paneel schilderen.

Tijdens de feestdagen kreeg ik de rust om me lekker in mijn atelier op te sluiten. Ik heb er twee dagen vol plezier aan gewerkt maar was toen nog even vergeten dat het toch echt ook een lijst nodig had en dat het moest worden opgehangen.

Het maken van de lijst heeft me meer tijd gekost dan het schilderen zelf maar over het eindresultaat ben ik zelf erg enthousiast.

Het hangt erg mooi bij Arti Hair dus als je in de buurt bent moet je echt even gaan kijken

Atelier 1

Morgenstond

No Comments in Nieuws

Lekker pannenkoeken eten als je iets meer over Het Huizen van nu wilt weten

In het gemeentehuis hangen tot 8 januari 17 schilderijen van het Huizen van nu. Ik heb ze speciaal voor deze expositie geschilderd maar hierbij een heel klein beetje gesmokkeld. Zo zijn er één of misschien wel twee of drie schilderijen die wel erg goed bij Huizen of omgeving passen maar toch ergens anders zijn gemaakt.
Je kunt er achter komen door goed te kijken en te lezen waarover ze gaan. Het is een leuke manier om de plekjes in Huizen beter te leren kennen en je kunt er een bon voor het (pannenkoeken) restaurant Dickens mee winnen.

Het wedstrijdformulier kun je op de statafel in het gemeentehuis vinden en daar ook inleveren. De wedstrijd is bedoeld voor kinderen in de leeftijdscategorie van 4 t/m 12 jaar.
Op het wedstrijdformulier staan de nummers van 13 van de 17 schilderijen die voor deze expositie in het gemeentehuis zijn opgehangen.
Alleen deze 13 schilderijen doen mee aan de wedstrijd. Bij ieder schilderij hangt een kaartje met daarop ook het nummer van het schilderij.
Zet onder één of meerdere schilderijen waarvan jij denkt dat het niet over Huizen of de omgeving van Huizen gaat een kruisje en vul de gegevens op het wedstrijd formulier in. Alleen volledig ingevulde formulieren tellen mee voor de wedstrijd maar als je geen Email adres hebt dan hoef je dat niet in te vullen.
Na 8 januari 2015 zal er uit de goede inzendingen een winnaar worden getrokken. De winnaar krijgt een cadeaubon voor 4 kinderen. Daarvoor krijgen ze een kinderpannenkoek en een frisdrankje. De bon is geldig bij het pannenkoekenhuis Dickens in het Nautisch kwartier in Huizen.

Mocht je thuis willen kijken om welke schilderijen het gaat dan naar de homepage (Galerij) want daar staan alle 17 schilderijen over het Huizen van nu afgebeeld.

No Comments in Nieuws

Opening expositie gemeentehuis

Op 10 december was de officiele opening van mijn expositie in het gemeentehuis van Huizen

Oud burgemeester Jos Verdier zou de openingstoespraak houden maar omdat hij die dag plotseling naar de kaakchirurg moest werd Jaap Kos gevraagd zijn taak over te nemen.

Toespraak Jaap Kos    Jaap Kos opende de tentoonstelling

De belangstelling was groot en de diverse stukjes in de media hebben hierbij zeker geholpen.

Ik heb  ook een wedstrijd voor kinderen opgezet met als prijs pannekoeken eten voor 4 kinderen bij Dickens in het Nautisch kwartier.  Maar deze moest eerst nog door de grote mensen worden getest.

Wedstrijd grote mensen?  De volwassenen testen de wedstrijd met als prijs een fles wijn

Uit de goede antwoorden werd het winnende lot getrokken door onze kleinzoon

Kleinzoon mag lootje trekken  Kleinzoon Tjabe mocht het winnende lot trekken

Het was een zeer geslaagde opening

De schilderijen zijn nog tot 8 januari 2015 te zien

No Comments in Nieuws

Gooi en Eemlander 22-11-2014

Vandaag was ik de Tip van de dag in de Gooi en Eemlander

Na een kort interview hebben ze er een leuk verhaal van gemaakt

“Voor olieverf te ongeduldig”

Maar ik schilder heus niet elk schilderij in één dag, dat zou wel te gemakkelijk zijn